შემოგვიერთდით!

საჯარო წერილები

შენი მზე როდის ამოდის?

მაშინ,როდესაც ყველა პრობლემა მოაგვარე და სადარდებელი არაფერი გაქვს?
თუ მაშინ,როდესაც მატერიალურად ყველაფერი გაქვს,რაც გჭირდება?
თუ მაშინ,როდესაც დასახულ მიზნებს აღწევ,რისთვისაც ისწრაფვოდი?

ჩემი გაინტერესებთ?ჩემი მზე სხვანაირია...
ჩემს მზეს თბილი თვალები და უფრო თბილი ღიმილი აქვს.
ჩემს მზეს ხშირად ვერ ვნახულობ,ამიტომ ვერ ვიტყვი რომ ყოველდღე იმიტომ ამოდის ჩემთვის მზე,რომ მას ვნახულობ.

არა..
მაგრამ მაშინ გამოანათებს,როცა სიტყვებით ცდილობს ჩვენი ამდენხნიანი განშორების მონატრება ჩააცხროს..

დაიჯერებთ?
გამოსდის...
თან საოცრად.

მე კი,როგორც ერთი წლის მტირალა ბავშვი დედას რომ ეძებს,ისე ავტირდები ხოლმე.
ხო..
მაგასაც ახერხებს,მაგრამ სასიამოვნოდ მატირებს.
მაგის მერე,კი უფრო სასიამოვნოდ მაცინებს...

რატომ გიყვებით?
არვიცი..მინდა სამყაროსთვის მეთქვა,რომ ჩემი პირადი მზე მყავს და ისე მათბობს სუნთქვა მეკვრება...

გმადლობთ მათ,ვინც მომისმინეთ...
სიყვარულით თქვენი (ნ) ^^
— გაიგზავნა , დაწერიდან 2 თვეში
— გაიგზავნა , დაწერიდან 1 კვირაში
— გაიგზავნა , დაწერიდან 1 კვირაში
— გაიგზავნა , დაწერიდან 3 დღეში
— გაიგზავნა , დაწერიდან 1 თვეში
ვკითხულობ ხალხის წერილებს და ვნატრობ ვინმე ჩემზეც წერდეს ასე,უფრო მეტად კი იმას,რომ შენ გეკუთვნოდეს რომელიმე. ვიცი რომ ასეთ რაღაცებს არ წერ,მაგრამ მაინც,თუ სასწაული მოხდა და წაიკითხე,მომწერე,დიდი ხანია ველოდები შენს მესიჯს.
10თვე გავიდა და მთელი ეს დრო შენზე ოდნავ სენტიმენტალურად ფიქრსაც კი ვუკრძლავდი თავს,მაგრამ ცოტა ხნის წინ "მოვეშვი" და 15 იანვარს პირველად მომენატრე.
მანამდე კი შენს მოლოცვას ველოდებოდი,100%ით ვიყავი დარწმუნებული რომ მომილოცავდი,მაგრამ ასე არ მოხდა.
არ მიყვარხარ,მაგრამ არც სხვა არ მინდა.
იანვრის დასაწყისი იყო,რომ ვეხუტებოდი ბიჭს,ის კი კმაყოფილი ფიქრობდა რომ მართლა მომწონდა,ვუთხარი კიდეც მეც მომწონხარ თქო მხოლოდ იმიტომ რომ მინდოდა საკუთარი თავისთვის დამემტკიცებინა,რომ მთლიანად დამავიწყდი,თუმცა ვერ დავუმტკიცე.
მინდა რომ გელაპარაკო,ვფიქრობ შენთან თუნდაც ერთი ხანგრძლივი ლაპარაკი დამარწმუნებს იმაში რომ მიუხედავად დროდადრო შენი პატარა უეცარი გამოჩენებისა,აზრი აღარ აქვს,აღარასდროს.
აქ კი მინიშნებას დავტოვებ: 🦋
(გელოდები,მომწერე,დამარწმუნე რომ აზრი აღარ აქვს,მაგრამ ნუ ფიქრობ რომ შენი სიუხეშე და ეგ სიტყვები მდგომარეობას გაანეიტრალებენ)
— გაიგზავნა , დაწერიდან 1 დღეში
-...
შენ უჩემოდ ცხოვრობ,მე-უშენოდ.
არადა,მეგონა წარმოუდგენელი იყო ყოველივე ეს.
გავიზარდე...
ვისწავლე,რომ ყველაფერი შეიძლება მოხდეს.
მაგრამ მაინც არ მასვენებს კითხვა,ნეტავ როგორ ხარ უჩემოდ?
რომ მიპასუხო,ცუდად ვარ და დავბრუნდებიო,უარს გეტყვი.
ვიუარებ,რადგან
მე წავედი შენგან და არა პირიქით.
წავედი,რადგან წადიო-მიმანიშნებდი.
შენი ბრალია,ვერ დამაფასე.
ის ზარი გახსოვს? არ უნდა დაგერეკა...არ უნდა მოგელოცა...
თუმცა მიზანი,რომ თავი შეგეხსენებინა ჩემთვის,განახორციელე.
მიზანი,რომ აგეტირებინე,შედგა.
ჰო,რაც უნდა იყოს,რამდენჯერაც უნდა გაგიხსენო,რამდენჯერაც უნდა შემხვდე და გამომელაპარაკო,
არასდროს დაგიბრუნდები,
ვერ დამიტიე,ვერ ამწიე,ვერ ზიდე ჩემი შენ მიმართ გამოხატული სიყვარული...
— გაიგზავნა , დაწერიდან 1 დღეში
22 ივლისი, 2020.
დღეს დავიჯერე, რომ მაშინ გამოჩნდება, როცა ყველაზე ნაკლებად ელოდები. ჰოდა, როცა საერთოდ არ ელოდები, როცა საკუთარი ბალიშისკენ მიიწევს იმედგაცრუება, რომ იქნებ ცოტახანი მაინც დადუმდეს გონება, რომ იქნებ ცოტახანი მაინც აღარ გახსოვდეს, აი მაშინ ჩნდება დიდი იმედის ნაპერკალი, ვნებების კოცონი. ძალიან შორს იყო, მაგრამ თან ძალიან ახლოს. თვალებით გილაპარაკიათ? თვალებით შეხებიხართ ადამიანს, რომლისკენაც მთელი სხეული გექაჩებათ? რომელიც ძილშიც კი არ გასვენებთ? ალბათ დიახ, ან ალბათ არა. დღეს დავიჯერე ის, რომ თვალები ჯადოსნურია, რომ თვალებს ყველაფერი შეუძლიათ, თვალებში სხვა სამყაროა. თვალები სხვანაირად ხედავენ იმ ადამიანს, რომელმაც ისე წაიღო სხეულის და სულის ნაწილები, რომ საერთოდ არც უცდია, არც სდომებია. შეუძლებელია ჩემი გრძნობები და ემოციები გადმოვიტანო ახლა აქ, ამ ფურცელზე და შეუძლებელია ისე თვალების დახატვა, რომ სიყვარულისგან ბრწყინავდეს. მთელი საღამო მეღიმებოდა, უაზროდ, ისე, როგორც ბავშვს უხარია და უბრჭყვიალებს თვალები, როცა დედას ხედავს.
მე ხომ ძალიან მიყვარს ღამით მგზავრობა, ჰო და ვიმგზავრე, მანქანაში კიდევ ის ადამიანი იჯდა, ვისაც ყოველთვის თვალებით ვეძებ და ვნატრობ. მთელი გზა ჩუმად ვისხედით და თან ძალიან ბევრს ვსაუბრობდით, თვალებით ვსაუბრობდით, თვალებით ვუთხარი ბევრი რამ, თვალებით ჩავეხუტე, თვალებით შევეხე იმ ტუჩებს, რომლებსაც ალბათ ვერასდროს შევეხებოდი. თვალები ჯადოსნურია, თვალებს ყველაფერი შეუძლიათ.
— გაიგზავნა , დაწერიდან 5 თვეში
ამ წერილს ვერც ნახავს ,განა იმიტომ რომ ელფოსტა არა აქვს.ისიც არ იცის რომ მისი შვილი მალე 20 წლის გახდება ,შეიძლება ახსოვს მაგრამ ჩემთვის დედაჩემს 3 წლის შემდეგ დაბადების დღე არ მოულოცავს,განა იმიტომ რომ დაავიწყდა არა სადღაც გაქრა და ვერც კი წარმოიდგენთ რამხელა სითბო წამართვა,ჰო მიმატოვა...ერთ თვეში 20 წლის გავხდები და დედის მილოცვას ველოდები მაგრამ ამაოდ,რადგან არც კი ვიცი სად არის,მიზეზიც არ ვიცი რატომ წავიდა.აი სიმღერაა როა წახვედი და დამიტოვე გულში ნაღველიო აი მასე ვარ :დ სასაცილოა რაღაცნაირად მაგრამ ვაი რომ არ მეცინება..ყოველი წლის 18 თებერვალს ველოდები წერილს სადაც მომილოცავს დედა დაბადების დღეს ,თუნდაც მხოლოდ ერთი სიტყვა იყოს ტექსტში ,,გილოცავ 🤍",მეტს არაფერს არ ვითხოვ .
ჰო მე ყველა პოზიტიურ სოფიოდ მიცნობს,პოზიტიური ფოფო ვარ ,სოფჩოც,სოფუნაც,სოფოც,სოფიკოც,სოფჩაჩუნაც ,სოფიკელეც..ვარ პოზიტიური ,ვცდილობ ვიყო,რადგან ასე უფრო ადვილია ცხოვრება.მაგრამ ჩემი ღიმილის უკან ბევრი ფიქრი,სევდიანი ამბებია ..

იცოდე რომ შენ თუ ახლა ამას ნახულობ(ასათიანი გავიჩითე ნომერი დვა :დდ) თუ შენც ჩემსავით ხარ და ცოტა დაჩაგრულად გრძნობ თავს იცოდე რომ ერთხელაც მზე მეც,შენც და მთელ მსოფლიოს გაუღიმებს და დილით თვალს რომ გავახელთ დღეს 32 კბილით შევხვდებით,მაგრად გავიღიმებთ და ვიტყვით ჩვენ ეს შევძელით.

იცოდე შენი ვალია ბედნიერი იყოო .ეცადე ბედნიერი იყო და შენი ღიმილით სხვა გააბედნიერო 🤍
— გაიგზავნა , დაწერიდან 1 დღეში
მომავალო მე, იცოდე რომ ამ
წერილის წერისას ტიროდი და თავადაც არ იცოდი ამ ტიირილის მიზეზი. ალბათ დაღლილობა ან უიმისობა, ან უარაფრობა არ ვიცი თუმცა ტიროდი. გეტირებოდა ყველაფერზე, გეტირებოდა შენს აუხდენელ ოცნებებზე და კიდევ მასზე... გტკიოდა გული რომ წავიდა და დაგტოვა. იცოდი რომ აღარ გიყვარდა მაგრამ მაინც გული გტკიოდა თუნდაც შენი უსიყვარულობის გამო.
გტკიოდა მთელი გულით მთელი სხეულით რომ ასე მოგექცა შენკიდევ ვერაფერი გაკეთე. მთელი ამ დროის განმავლობაში იჯექი სახლში ან იწექი, ფიქრობდი ხანაც ტიროდი უფრო მეტად ტიროდი და ხან ფიქრობდი.აბნელებდი ოთახებს და წარმოიდგენდი შენს თავს მასთან ჩახუტებულს, მერე წარმოიდგენდი როგორ უსმენდი მის გულის ცემას და სიხარულის ტალღები გაწვებოდა სხეულში . ეს იყო შენი ოცნება შენი აუხდენელი ოცნება და ისიც ვიცი რომ უკვე ეს ოცნება აღარ გაქვს. ყოველ ღამე ოცნებობდი რომ ახლიდან შეყვარებოდი მას და ყლველდღე იღვიძებდი იმ იმედით რომ დაგხვდებოდა მისი მოწერილი როგორ ხარ ან მენატრები... და შენ არასდროს არცერთი წერილი არ გხვდებოდა. მაპატიე ჩემო თავი რომ ასე ძალიან დაგტანჯე და გული გატკინე, მაპატიე თუ ღამე ფიქრებისგან არ გაძინებდი ხოლმე, ისიც მაპატიე მთელი დრო მხოლოდ ჩაბნელებულ ოთახში რომ
ატარებდი დროს. მაპატიე რომ
ასე გატკინე გული, იქნებ მაპატიო იქნებ საკუთარ თავს აპატიო ეს ყველაფერი. მაპატიე რომ საკუთარი თავი შეგაძულე და გეუბნებოდი არ ხარ კარგი. არადა როგორი კარგი ხარ სინამდვილეში და ვაახხ წარმომიდგენია კიდევ რამდენისთვის იქნები ასეთი კარგი და მნიშვნელოვანი. წლის ბოლოა და იქნებ მართლაც მაპატიო შენი სიკვდილი ამ წელს. მართლა ძალიან დაგტანჯე და ეს მეც ვიცი ეს მეც კი ვიცი. ბევრი გამოვიარეთ ერთად და ყოველთვის მინდოდა გაღიმებული ყოფილიყავი, ყოველთვის. სულ მინდოდა ბედნიერს დაგეძინა და გაგეღვიძა , მე კიდევ ყოველდღე ტირილში მეძინებდოა. მე კიდევ ყლველღამე ვათენებდი და გტანჯავდი. მე, მე მთელი დღე აზრებს გირევდი და გიტენიდი არსაიდან მოტანილ ფიქრებს-“ შენ ცუდი ხარ” და შენ არავის სჭირდები” რატომ ხარ ასეთი ცუდი... და კიდევ ათასი ამაზრზენი რამ , რომელსაც ყოველდღე საკუთარ თავს ვუმეორებდი. და ისე მტკიოდა ხოლმე გული როცა ამას გეუბმებოდი შენ არიცი. არადა მინდოდა მეთქვა რალამაზი ხარ, რაკარგი ხარ, როგორ მიყვარხარ და მე ვამბობდი ჩემო თავო როგორ მძულხარ, რა აუტანელი ხარ. ვიცი და ვიცი რომ უფრო მეტად გტკენდი გულს და უფრო გძულდებოდა საკუთარი თავი. ჩემო თავო გთხოვ ახლა თუარა მომავალში მაინც მაპატიო როგორ გექცეოდი. იქნებ მერე მაინც გაიღიმო შენებურად, და იქნებ მერე მაინც უთხრა საკუთარ თავს მიყვარხარ, მთელი გულით მიყვარხარ. ნუღარ დატანჯავ საკუთარ თავს ასე. სხვებსაც ნუღარ ატკენ გულს... უბრალოდ მინდა ბედნიერი იყო. არ ვიცი დაბრუნდება თუარა ის, მაგრამ ვიცი რომ აღარც მისი დაბრუნება გინდა. და ვიცი რომ დაიღალე და გეფიცები შენ საუკეთესო რამ ხარ!იცოდე სხვებს თუარა საკუთარ თავს სჭირდები რომ აღარ მოკვდეს და იცოცხლოს! მე შენს გვერდით ვარ, ყოველთვის როცა გაგიჭირდება იცოდე მე გყავარ. ბოლოს ერთს თუ გამიღიმებ ალბათ გამიხარდება...
გელოდები,
როგორ გიხდება ღიმილი ნეტა იცოდე... სულ გიხდებოდა ამიტომ სულ ბედნიერი იყო. არ ვიცი როგორ იქნები მერე მაგრამ ვიცი რომ მე სულ შენს გევრდით ვიქნები. საუკეთესო ხარ და იბრძოლე რაც არუნდა მოხდეს, ესეც გაივლის ხოიცი როგორც სხვებმა გაიარა!
— გაიგზავნა , დაწერიდან 4 კვირაში
2020წლის 17მარტი.
დილით ვიღვიძებ და შენი სმს მაგებინებს, რომ გარეთ თოვს. კი მარტის შუაა, გაზაფხულია და თოვს. ვერ ვიტან თოვლს და ახლა მითუმეტეს, მაგრამ შენ გიყვარს ძალიან და მე ყველაფერი გავაფუჭე, როგორც ვაკეთებ ხოლმე ამ ბოლოდროს.. მგონი სამყარო სრულიად შეიშალა, ეს საშინელი კორონა ვირუსი, რომელიც ყველაფერს მოედო მალე გამაგიჟებს. ყველა პანიკაშია, ყველა სახლში გამოიკეტა, ტუალეტის ქაღალდებიც კი გააქრეს.. მე კიდევ შენ მენატრები ძალიან 2კვირაა ერთმანეთი არ გვინახავს და კიდე რამდენი ორი კვირა ვერ ვნახავთ არავინ იცის. საშინლად მოქმედებს ჩემზე ეს სიტუაცია და მერე ისე გამოვხატავ, რომ შენზე ვმოქმედებ საშინლად. ყველა დილას წუწუნით ვიწყებ როგორც დღეს მითხარი, ჰო ეგრეა სამწუხაროდ ეგრეა რომ უკვე დღეებია შენ კი აღარ გაბედნიერებ არამედ მთელს დღეს გიფუჭებ.. არვიცი რახდება არმინდა, რომ ჩვენი ურთიერთობის გაფუჭების მიზეზი გავხდე, მე მთელი ცხოვრება მხოლოდ შენთან მინდა ყოფნა. ვიცი დღეს ძალიან გაწყენინე და ახლა ვზივარ და მთელი გულით შენს სმს ველოდები, ინსტაგრამზე მოსული ყველა შეტყობინება შენი მგონია მაგრამ არ არის.. ჰო გაბრაზება გაგივლის და მომწერ მაგრამ არ მინდა ეს ჩვენს ურთიერთობაზე უარყოფითად აისახოს. ამდენ სისულელეს ახლა იმიტომ გწერ, რომ ვიცი შეიძლება ეს წერილი არც წაიკითხო მაგრამ თუ წაიკითხავ იცოდე, რომ ძალიან მიყვარხარ და საშინლად მენატრები. იმედი მაქვს როცა ამ წერილს მიიღებ მაშინ უკვე ყველაფერი ცუდი ჩავლილი იქნება და მე ისევ შენს გვერდით ვიქნები.
— გაიგზავნა , დაწერიდან 10 თვეში
შენთან ჩახუტება მჭირდება.
მინდა კვლავ გიყურო და ყოველ დღე მომენატრო.
სად ხარ ჩემო ლამაზო.
სად ხარ ან ვისთან ერთად.
არ მინდა რომ სულ გაქრე და დამეფანტო.
მე ძალიან მიყვარს შენი შავი თვალები და ძალიან ძნელია,რომ ვეღარ ვხედავ.
ძალიან მომწონს შენი თითები და მიჭირს რომ აღარ მეხები.
თუ ტკივილი მოდის,თუ ცუდად ხარ,ბედნიერებაც მოვა,მოითმინე.იმსახურებ და გექნება.ყველაფერი,რაც ახლა არ გაქ,ისიც გექნება.
თუ კარგად ხარ,მიხარია და იცოდე,ნებისმიერ შემთხვევაში შენ საკმარისი ხარ რომ უყვარდე.არ შეიცვალო.მე ასეთი მიყვარდი,მე ასეთი მომწონდი,მე ასეთი მინდოდა მყოლოდი.
ნეტავ შენ თუ გეფიქრება ჩემზე ასე ხშირად.
მე არ ვარ ბედნიერი.ვიცი გინდა,რომ ვიყო,მაგრამ არ ვარ.ძალიან ცუდად ვარ.ძალიან.
არაფერი შეგიძლია.ასე აღარ გეყვარები,რომ გაიგო,არ ვარ ისეთი კარგი,როგორიც გგონივარ,მაგრამ მინდა რომ ვიყო.შენ როგორიც გიყვარდი,შენ როგორიც მოგწონდი ისეთი მინდა,რომ ვიყო.
მაპატიე ამდენი სიტყვისა და დარდისთვის.ვიცი არ მოგეწონება ახლა ასეთი რომ დამინახო.არც ის მოგწონდა,როცა ვტიროდი,როცა ვბრაზობდი,როცა ვფიქრობდი,ბევრს.
როგორ ფიქრობ სწორ გზაზე ვდგავარ?ჩემი აზრით არა.ძალიან მარტო ვარ.
რაც დაგპირდი ყველაფერს შევასრულებ.გამოცდებსაც ძალიან მაგრად ჩავაბარებ და მოგწერ რომ იცოდე არასოდეს გატყუებდი და არც მოგატყუებ.
არსებობს სიტყვები:„ნეტავ ადრე შეგხვედროდი",მე კი გეტყვი,ნეტავ გვიან შეგხვედროდი მეთქი.
ხშირად გაიღიმე,მე ძალიან მომწონდა.
ზუსტად მახსოვს ჩვენი პირველი შეხვედრა და მინდა იცოდე,რომ არასოდეს დამავიწყდება.თითქოს მაშინ ასე არსაიდან,შენი თავი გამომიგზავნეს.
ის რაც დამრჩენია,ერთადერთი გზა შეგუებაა.
ისე მიყვარხარ,შენ რომ არ იცი.ისე მიყვარხარ მთელს ცხოვრებას შენთან ერთად გავატარებდი.
მინდა სულ ისეთად დარჩე,როგორიც ახლა ხარ.
სიყვარულით სევდიანი,ცოტა გაზრდილი და საკუთარ თავში დაკარგული შენი პრინცესა.
2021 წლის 10 იანვარი
— გაიგზავნა , დაწერიდან 2 კვირაში
ჰმ გილოცავ გილოცავ,
შეიძლება ვერ გავბედო და პირადად შენ ვერ მოგილოცო,მაგრამ აქ დავწერ და თუ მართლა არსებობს ბედისწერა ან რამე უზილავი ძალა ამ მესიჯს აუცილებლად ნახავ და თუ მაინც ნახავ მომწერე ველოდები შენს მესიჯს :))
მინდა მიგახვედრო ვინ ვარ...
ჩვენ ტალღების ხმა გვესმოდა და ვარსკვლავებს ვუყურებდით ერთად,მაშინ ვლაპარაკობდით და მეტად მორცხვად ვიყავით ის ჩვენი ბოდო საუბარი იყო რომელიც 2020 გავატანეთ.ბოლოს ალბათ გაბრაზდი კიდეც რადგან იმის მერე ბევრი რამ შეიცვალა
ჩხუბის დროს როცა ჩემტან მოხვედი მე უხეშად მოგექეცი...ბოდიში ხშირად ვიქცევი ასე,მაგრამ იგივეს არ ვგრძნობ გულში ეს იმპულსური ქცევები ჩემი ბრალია...
გულწრფელად გეუბნები რომ ძალიან ვინერვიულე შენს დასისხლიანებულ ხელზე გატეხილ წარბზე და ტუჩზა ალბათ ახლა სასაცილოდ ვწერ,თუმცა ვინ იცის მე რას ვგრძნობ...
ჩვენ საერთო მმათველი პლანეტა გვაქვს და ერთი ზოდიაქო ეს მომწონს ყველაზე მეტად რადგან ერთნაირი ხასიათები გვაქვს ზოგჯერ მოსაბეზრებელიც არის რადგან ორივე ამაყები და ჯიუტები ვართ ამიტომაც არის რომ 2წელია არაფერი ქვია ჩვენს ურთიერთობას,მაგრამ მომწონს ეს მე ხომ სახელიანი ურთიქრთობების მეშინია და მალევე ვივიწყებ ყველაფერს
მოკლედ ძვირფასო მინდა გითხრა რომ მიყვარხარ არ ვიცი ეს როგორი სიყვარულია მეგობრული თუ რამე უფრო ძლიერი...სოუ ენივეი მინდა სულ ბედნიერი და გახარებული იყო,შენი მიზნებისთვის მიგეღწიოს...
შენი უსახელო არავინ <3
— გაიგზავნა , დაწერიდან 2 კვირაში